Pierwsze stargardzkie Muzeum Miejskie powstało w 1908 roku z inicjatywy regionalistów skupionych przy Gimnazjum Petera Gröninga w Stargardzie i Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza w Szczecinie. Mieściło się ono w Odwachu. Do 1939 roku obowiązki dyrektora pełnił dr Martin Hasenjaeger, a następnie dr Hans Siuts, który kierował zreformowaną placówką do 1945 roku. Zbiory przedwojenne reprezentowały głównie zabytki archeologiczne oraz sztuka mieszczańska i sakralna.
Obecne Muzeum powstało w 1960 roku dzięki inicjatywie osób skupionych wokół Polskiego Towarzystwa Turystyczno - Krajoznawczego. Pierwszą jego siedzibą była Brama Pyrzycka, w której ze względu na niewielką powierzchnię ekspozycyjną czynne były jedynie dwie ekspozycje stałe : wystawa historyczna obrazująca dzieje Stargardu i Ziemi Stargardzkiej oraz wystawa militariów.
W lipcu 1966 roku zbiory i wystawy przeniesiono do nowej siedziby przy Rynku Staromiejskim. Od tej pory Muzeum miesciło się w Odwachu i sąsiadującej z nim kamienicy. W latach 80 - tych odrestaurowano z przeznaczeniem na cele muzealne Basteję, bedącą elementem średniowiecznych obwarowań miejskich.W 1997 roku Muzeum otrzymało kolejną kamienicę przy Rynku Staromiejskim. Od tej pory funkcjonuje ono w Odwachu i dwóch kamienicach. W lipcu 2000 roku Zarząd Miasta Stargardu ponownie przekazuje z przeznaczeniem na cele muzealne Bramę Pyrzycką.
ODWACH
Jest budowlą barokową z arkadowym podcieniem i mansardowym dachem. Wzniesiony został na początku lat dwudziestych XVIII wieku i pełnił funkcję głównej warowni dla straży stargardzkiego garnizonu. W XX wieku służył jako siedziba Muzeum Miejskiego i biblioteka. Po walkach o miasto w 1945 roku po budynku pozostały tylko mury obwodowe i część arkad do wysokości parteru. Odbudowując Odwach wiernie odtworzono jego wygląd zewnetrzny. Wnętrza przebudowano i połączono z sąsiednią kamienicą.
KAMIENICE WE WSCHODNIEJ PIERZEI RYNKU
Kamienice nr 3 wzniesiono w XVII wieku prawdopodobnie na miejscu "Nowej Giełdy" wybudowanej około 1500 roku, zniszczonej zaś w 1635 roku.W tym samym czasie na niezabudowanej dotychczas części cmentarza przy Kościele Najświetszej Marii Panny wybudowano kamienicę nr 4.
Obie kamienice przebudowano w XIX, potem zaś w latach 30 - tych XX wieku.W 1945 roku domy zostały zburzone. Podczas prowadzonej na podstawie materiałów fotograficznych przebudowy przywrócono kamienicom barokizujący wystrój elewacji.
BASTEJA
Wzniesiona została na przełomie XV/XVI wieku w związku z przebudową południowego odcinka stargardzkich murów obronnych. Odcinek ten dodatkowo wzmocniono przez wbudowanie trzech bastei artyleryjskich, w tym opisywanej. Na przełomie XIX i XX wieku basteję zmieniono w obiekt mieszkalny. W 1945 roku uległa ona zniszczeniu. W 1980 roku została odbudowana i przekazana Muzeum.
BASZTA MORZE CZERWONE
Powstała w końcu XV wieku. Przyziemie w rzucie kwadratowym, wyżej cylindryczna część środkowa dekorowana cegłą "zendrówką" w układy rombów. W 1869 roku przekuto w baszcie przejście dla pieszych. Jej wysokość wynosi 34 metry.
Punkt widokowy na Baszcie Morze Czerwone
Dla zwiedzających baszta jest otwarta tylko w sezonie.
Poza sezonem dla zorganizowanych grup udostępniamy punkt widokowy po uprzednim zgłoszeniu telefonicznym
W przypadku złych warunków pogodowych punkt widokowy jest zamknięty.
Ceny biletów:
Bilet zbiorowy powyżej 10 osób: 2 zł
Bilet ulgowy: 2 zł,
Bilet normalny: 3 zł.
Wystawy stałe
Dzień po dniu... Stargard 1945 – 1989
Wystawa stała "Dzień po dniu... Stargard 1945 - 1989"prezentowana od 11 marca 2008 r. w Muzeum w Stargardzie jest ekspozycją planszową. Jest to pierwsza tak duża prezentacja powojennej historii Stargardu. Intencją autorki było pokazanie miasta i jego mieszkańców zarówno w chwilach codziennych jak i podczas ważnych wydarzeń. Kwerenda w materiałach źródłowych, a także w ówczesnej prasie pozwoliła na przypomnienie wielu mało znanych faktów.
Na wystawie można zobaczyć życie codzienne stargardzian, zderzyć się z największymi problemami tamtych lat, przypomnieć sobie chwile dumy i zadowolenia. Każda dekada została obszernie opisana. Wystawa porusza bolesne tematy zmiany przynależności państwowej miasta, ukazuje jego niemieckich mieszkańców, a także przebywających tutaj w czasie wojny jeńców Stalagu II D i robotników przymusowych. Ukazuje także powojenne migracje ludności. W poszukiwaniu nowych domów przybywali tutaj zarówno Polacy z Kresów jak i z Polski Centralnej. To oni zaczynali tworzyć na zgliszczach nowe miasto. Powstawały pierwsze urzędy, szkoły, sklepy i zakłady produkcyjne. Wśród tych ostatnich należy wyróżnić ZNTK. Kolej stanowiła osobny rozdział w historii gospodarczej miasta. Jeszcze w latach 90. w mediach pojawiały się określenia o Stargardzie jako mieście kolejarzy. Taki sam przydomek nosił klub piłkarski "Błękitni", którego mecze były jedną z rozrywek przyciągającą duże rzesze kibiców.
więcej...
Handel, religia, nauka
Wystawa "Handel, religia, nauka. Czyli stargardzki klasztor augustianów w świetle badań archeologicznych" jest swoistym podsumowaniem trzech sezonów badań prowadzonych na kwartale zamkniętym ulicami Wita Stwosza, Portowej, Klasztornej i Prządki. Celem podjętych w 2005 roku badań było określenie zasięgu i rodzaju zabudowy klasztornej jej losów po sekularyzacji oraz rozmiarów zniszczeń powstałych w trakcie wznoszenia budynków mieszkalnych .
Wyniki badań przerosły nasze oczekiwania. Udało się bowiem odsłonić relikty nie tylko samego kościoła klasztornego ale i znacznie wcześniejszej budowli sakralnej stojącej w tym samym miejscu przejętej i rozbudowanej przez stargardzkich zakonników. Ta niewielkich rozmiarów budowla powstała jeszcze pod koniec XII wieku i była najstarszą świątynią w mieście. Stała na obszarze osady targowej przy trakcie handlowym biegnącym w kierunku Szczecina.
W wykopie, który miał pomóc w określeniu zasięgu zabudowy klasztornej natknęliśmy się na pozostałości średniowiecznego portu miejskiego. Odsłoniliśmy dębowe pale pomostu nabrzeża oraz szereg zabytków związanych ze średniowiecznym szkutnictwem takich jak charakterystyczne klamry i gwoździe używane do budowy łodzi. Same pale stanowiące podstawę nabrzeża również dostarczyły ciekawych informacji. Sekwencje słoi pozwoliły określić datę ścięcia drzew i budowy portu na sam przełom XIII i XIV wieku.
więcej...
GODZINY OTWARCIA:
PONIEDZIAŁEK: MUZEUM NIECZYNNE
WTOREK: 10.00 - 16.00
ŚRODA: 10.00 - 16.00
CZWARTEK: 10.00 - 16.00
PIĄTEK: 10.00 - 16.00
SOBOTA: 10.00 - 14.00 (wstęp wolny)
NIEDZIELA: 10.00 - 16.00