Województwo: wielkopolskie

Większe miejscowości: Murowana Goślina, Czerwonak, Skoki, Kiszkowo, Pobiedziska.

Ocena: 0/5 (głosów: 0)

Twoja ocena:

Utworzony został 20 września 1993r. Rozporządzeniem Nr 5/93 Wojewody Poznańskiego, w celu zachowania, ochrony i odnowy największego i najbardziej zbliżonego do naturalnego kompleksu leśnego środkowej Wielkopolski.
Krajobraz Parku, ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie, na południu tworzy pasmo środkowo-poznańskiej moreny czołowej, a na północ od niego - tereny moreny dennej z wąskimi rynnami polodowcowymi. Najwyższym wzniesieniem jest Dziewicza Góra (143m n.p.m.), położona w części południowo zachodniej Parku. Najdłuższa z rynien przebiega od Pobiedzisk po Murowaną Goślinę i leży w niej 14 jezior. Inne malownicze rynny to: dolina rzeki Trojanki i rynna Dzwonówki. Najniżej położony punkt w Parku (62 m n.p.m.) znajduje się w dolinie niewielkiego strumienia koło Murowanej Gośliny. Przez tereny Parku przepływają niewielkie cieki wodne, m.in. Trojanka, Owińska Struga, Dzwonówka i Wronczyński. Środkowa, najwyżej wyniesiona część terenów leśnych jest bezodpływowa. Na obszarze Parku znajduje się 27 jezior. Większość, to śródleśne jeziora występujące w rynnach subglacjalnych, przeważnie przepływowe, całkowicie otoczone lasami, o zarośniętych i często zabagnionych brzegach. Największym na terenie parku jeziorem jest J. Kołatkowsko - Stęszewskie (78,4 ha).
Specyficzną cechą Parku jest bardzo wysoki udział terenów leśnych, ponad 78% powierzchni. Lasy charakteryzują się dobrze zachowanymi i urozmaiconymi zbiorowiskami leśnymi. Można tu wyróżnić 12 typów siedliskowych lasu. Dominują siedliska boru mieszanego świeżego i lasu mieszanego świeżego. Przez tereny Parku przebiegają wschodnie granice naturalnego występowania buka, klona, jawora i brekinii. Na szczególną uwagę zasługuje flora Parku. W runie leśnym występuje m.in. reliktowy żywiec dziewięciolistny, lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, czerniec gronkowy, a na polanach i nie zalesionych stokach wzniesień występują rośliny ciepłolubne np. dziewięćsił bezłodygowy, oman wierzbolistny i kosmaty, sasanka łąkowa. Z rzadkich roślin wodnych i torfowiskowych występują tu m.in. grzybienie białe, grążel żółty, rosiczki, jaskier wielki, kłóc wiechowata. Bogatą faunę lasów reprezentują: jelenie, daniele, sarny i dziki, zające, lisy, borsuki, kuny oraz żyjące w wodach wydry i bobry. Tereny Parku odznaczają się dużymi walorami ornitologicznymi. Stwierdzono tu występowanie 134 lęgowych gatunków ptaków. Na uwagę zasługuje m. in.: bocian czarny, żuraw, kania ruda, dzięcioł średni, siniaka, lerka oraz rzadkiej dla Wielkopolski muchołówki małej.

Do ciekawszych zbytków znajdujących się na terenie Parku należą: Sanktuarium Matki Bożej w Dąbrówce Kościelnej, zespół dworski z parkiem z pocz. XX w. w Łopuchówku, czy grodzisko stożkowe zwane "Pańskim Dworem" w Głęboczku. Najcenniejsze zabytki znajdują się w otulinie Parku w Owińskach, Wronczynie, Wierzenicy i Kicinie.
Na terenach parku i otuliny wyznaczone są 3 ścieżki edukacyjne: "Dziewicza Góra" (5,5km) w rejonie Dziewiczej Góry, "Zbiorowiska roślinne wokół jeziora Zielonka" (3km) w Zielonce, i "Okolice Kiszkowa"- ścieżka rowerowo-dydaktyczna (26km). Przez tereny Parku i otuliny: przebiegają szlaki piesze – czarny, czerwony, zielony, niebieski i żółty oraz sieć znakowanych szlaków rowerowych - długość około 200km.

W Parku jest 5 rezerwatów: "Jezioro Czarne" - chroni fragment głębokiej rynny polodowcowej z zarastającym J. Czarnym i przyległym torfowiskiem przejściowym; "Klasztorne Modrzewie koło Dąbrówki Kościelnej" - obejmuje najstarszy w Wielkopolsce, prawie 200 letni drzewostan modrzewiowo – sosnowy z domieszką dębów, buków i brzóz; "Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko" chroni drzewostan dębowo – sosnowy rodzimego pochodzenia w wieku blisko 200 lat, z udziałem młodszych buków i grabów; "Żywiec Dziewięciolistny" chroni reliktowe stanowisko żywca dziewięciolistnego z fragmentem grądu i podmokłych łąk; "Jezioro Pławno" - chroni rzadkie gatunki roślinności wodnej i torfowiskowej w rynnie jezior: Pławno i Kociołek (Głęboczek), torfowisku i fragmentach łąk. Na obszarze parku rośnie dużo drzew uznanych pomnikami przyrody. Przede wszystkim są to stare dęby, buki, sosny oraz kasztanowce. Jedyny głaz o pomnikowych rozmiarach znajduje się w Zielonce. W granicach parku znajdują się dwa użytki ekologiczne: podmokłe łąki w dolinie Trojanki i "Mokradła nad J. Kamińskim", ustanowione w celu ochrony flory torfowisk niskich.