Województwo: wielkopolskie

Większe miejscowości: Gniezno, Pobiedziska, Kostrzyn.

Ocena: 0/5 (głosów: 0)

Twoja ocena:

Utworzony został 20 września 1993r. Rozporządzeniem Nr 6/93 Wojewody Poznańskiego. Celem Parku jest ochrona polodowcowego krajobrazu i terenów o dużych wartościach przyrodniczych.
Krajobraz Parku, ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie, tworzą pagórki środkowo-poznańskiej moreny czołowej i obszary moreny dennej, urozmaicone wodami płynącymi i stojącymi. Znajdujące się na terenie Parku jeziora, to w większości niewielkie zbiorniki, powstałe w zagłębieniach wytopiskowych. Do większych należą jeziora: Dębiniec, Wójtostwo, Dobra, i Brzostek. W mniejszych zagłębieniach na terenie Parku i otuliny woda występuje okresowo. Najwyższy punkt w Parku, to wzgórze morenowe o wys. 127m n.p.m. w okolicach Nowej Górki. Specyficzną cechą Parku jest bardzo wysoki udział terenów leśnych – 62% jego powierzchni. W części północnej i zachodniej przeważają siedliska borowe, gdzie dominuje sosna, natomiast w części południowo wschodniej – siedliska lasowe, gdzie przeważają gatunki liściaste np.: grab, buk, dąb, klony, a w drzewostanie rosnącym w okolicy jez. Drążynek występuje chroniony, ginący gatunek jarząb brekinia. W bogatym podszycie lasów występują m.in. wawrzynek wilczełyko, leszczyna, kalina koralowa, dereń świdwa. Na szczególną uwagę zasługuje flora wiosenna Parku z wieloma osobliwościami florystycznymi, z których na uwagę zasługują m.in. lilia złotogłów, kokorycz pusta, marzanka wonna, sasanki. Cenne przyrodniczo są również zbiorowiska roślinne: muraw kserotermicznych, występujących na południowych stokach licznych pagórków; łąk, gdzie możemy znaleźć paproć – niesięźrzał pospolity, czy roślinność wodna i szuwarowa torfowisk z rosiczkami, tłustoszem pospolitym i innymi rzadkimi gatunkami. Osobliwością jest stanowisko kłoci wiechowatej nad jeziorem Drążynek, uważane za największe w Wielkopolsce. Z fauny Parku najlepiej rozpoznaną grupą są ptaki. Na jego terenie stwierdzono 89 gatunków lęgowych. Z ptaków drapieżnych gnieździ się np. błotniak stawowy, jastrząb i kania ruda, z ptaków wodno-błotnych: żuraw, czapla siwa, perkozy, rybitwa rzeczna i inne, a z ptaków związanych ze środowiskiem leśnym na uwagę zasługują m.in.: dzięcioł średni, muchołówka mała i siniak. Z ssaków większych spotyka się tu sarny, dziki i lisy. W Parku znajdują się 3 rezerwaty przyrody: "Las Liściasty w Promnie"- chroni fragment lasu dębowo-grabowego, z bogatym runem, tworzącym wiosną wielobarwne kobierce złożone m.in. z kokoryczy pustej, miodunki ćmy i przylaszczki pospolitej; "Jezioro Dębiniec" – celem ochrony jest krajobraz śródleśnego jeziora i otaczających go podmokłych łąk, terenów zabagnionych i fragment lasu mieszanego; "Jezioro Drążynek" - chroni śródleśne jezioro w ostatniej fazie zarastania, otoczone zbiorowiskami roślinności bagiennej i torfowiskowej ze stanowiskami roślin chronionych i reliktowych. W otulinie Parku jest rezerwat "Okrąglak" - ochroni walory krajobrazowe śródleśnego jeziorka, roślinność oraz sukcesję kształtujących się ekosystemów torfowiska i przyległych zbiorowisk leśnych.

Do ciekawszych zbytków znajdujących się na terenie Parku i otuliny zaliczyć można XIX-wieczne dwory i parki w Kociałkowej Górce, Gołuniu, a także wczesnośredniowieczne grodzisko, porośnięte lasem pod Nową Górką. Najcenniejsze zabytki znajdują się w Pobiedziskach, m. in. : kościół wczesnogotycki z XIII/XIV w., drewniana dzwonnica z XIX w.. W otulinie parku, na terenach Nadleśnictwa Czerniejewo wyznaczona jest w Jeziercach ścieżka przyrodniczo-leśna (3,7km). Przez tereny Parku i otuliny przebiega szlak rowerowy z Poznania do Gniezna i trzy szlaki piesze: zielony, niebieski i żółty.

Na terenie Parku i otuliny znajduje się kilkanaście pomników przyrody m.in. głaz narzutowy nieopodal jeziora Dębiniec, dęby i sosny w leśnictwie Promno i Jezierce.