Wyszukiwarka

Wyszukiwanie szczegółowe

Wyszukiwanie na mapie

Czy wiesz, że...

...w Świerkocinie znajduje się Zoo Safari, które jest pierwszym Ogrodem Zoologicznym w Polsce, przez które można przejechać samochodem i zobaczyć dzikie zwierzęta z bardzo bliska?

Dowiedz się więcej

Patronat

http://www.szlakrzemiosla.pl/ http://www.teatr.gniezno.pl/ http://www.silentio.pl/co-robimy/do-barcelony-po-zdrowie/ http://pomagamy.dbv.pl http://pieknoistnieje.maliturysci.pl/
Partnerzy

Reklama



Teatr im. Aleksandra Fredry

Adres: ul. Mickiewicza 9 Gniezno

Województwo: wielkopolskie

Telefon: 61 426 22 91

E-mail: bilety@teatr.gniezno.pl

Strona www: www.teatr.gniezno.pl

» Wyznacz trasę dojazdu «

Ocena: 5/5 (głosów: 1)

Twoja ocena:

Opis

Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie powstał w trudnym, powojennym czasie dzięki usilnym staraniom gnieźnian działających w Towarzystwie Przyjaciół Gniezna. Inicjatywa powołania stałej sceny dramatycznej w Gnieźnie zyskała wówczas także przychylność rady miasta, która udostępniła zespołowi budynek kina „Słońce” przy ulicy Chrobrego. W dniu 1 maja 1946 roku po raz pierwszy wystawiono na scenie Teatru Miejskiego komedię Józefa Korzeniowskiego pt. Stary kawaler.

 

Pod koniec lat czterdziestych Teatr upaństwowiono. Od 1955 roku nosi imię Aleksandra Fredry. Przez 45 lat należał do scen objazdowych. Dojeżdżał ze swymi spektaklami do miejscowości położonych w obszarze całej Wielkopolski, a także na terenach doń przyległych. W latach 1986 – 1990, z powodu prowadzonej w teatrze przebudowy, realizował przedstawienia wyłącznie w objeździe. Od 1990 roku systematycznie redukował wystawianie spektakli poza siedzibą. W rok później, po uruchomieniu sceny i widowni, stał się wyłącznie teatrem stacjonarnym. Powrót zespołu do nowej siedziby zbiegł się z jubileuszem 45-lecia Gnieźnieńskiej Sceny. Z tej okazji odbyła się prapremiera poetyckiego widowiska pt. Rapsod o Świętym Wojciechu ( 17 maja 1991 roku ) wg scenariusza i w reżyserii Tomasza Szymańskiego.  Gościem szczególnym wieczoru był Henryk Tomaszewski światowej sławy mim, choreograf, reżyser i wieloletni dyrektor Wrocławskiego Teatru Pantomimy. Uroczystym uderzeniem w gong obwieścił, że zespół wraz z dyrektorem Tomaszem Szymańskim zaczyna nowy wspólny okres działalności. Był to zarazem początek kilkuletniej współpracy obu teatrów. Jej efektem były trzy przedstawienia: Szekspirowski Sen Nocy Letniej (1992) Przypowieści na motywach biblijnych, z udziałem wrocławskich mimów, pod wspólną reżyserią Henryka Tomaszewskiego i Tomasza Szymańskiego (1993) oraz Spór  Pierre’a de Marivaux (1995) w reżyserii Henryka Tomaszewskiego. Równolegle zasadniczą część oferty repertuarowej ostatniego dwudziestolecia tworzyły spektakle, realizowane w oparciu o klasykę dramaturgii polskiej i obcej, które dominują w repertuarze do dziś. Są wśród nich m. in.Pan Tadeusz A. Mickiewicza (1994, 2008), Balladyna J. Słowackiego (1997) Zemsta A. Fredry ( 1990, 2003) Skąpiec Moliera (2002), Antygona Sofoklesa (1998) czy Wesele S. Wyspiańskiego. Zdecydowanie rzadziej pojawiają się na scenie teksty współczesnych dramaturgów, wystawiane głównie w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich.
 

Pomimo rezygnacji z objazdu teatr nie zaprzestał promocji swoich przedstawień poza gnieźnieńską siedzibą. Wielokrotnie pojawiał się na scenach innych teatrów m. in. w Czeskim Cieszynie, Elblągu, Słupsku, Zielonej Górze, Poznaniu i Warszawie. W latach 90-tych współpracował ze Sceną Polską w Holandii, uczestnicząc m. in. w obchodach 200-lecia urodzin Adama Mickiewicza w Holandii. Na scenach w Nijmegen i w Hadze wystawił Pana Tadeusza A. Mickiewicza. W 2001 roku znalazł się w finale IV edycji Festiwalu Sztuki Reżyserskiej w Katowicach, prezentując  Kartotekę T. Różewicza w reżyserii Piotra Kruszczyńskiego. W 2006 roku, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego w Radomiuwystawił Trans-Atlantyk W. Gombrowicza. Ponadto kilkakrotnie prezentował swoje spektakle w programie Międzynarodowego Teatralnego Festiwalu Malta w Poznaniu. Od 2006 roku teatr prowadzi współpracę z teatrami dramatycznymi w Bośni-Hercegowinie, uczestnicząc w organizowanych tam festiwalach i przeglądach spektakli. W programie Międzynarodowego Festiwalu „Sarajewska Zima” (2006) pokazał Trans-Atlantyk i Rapsod o Świętym Wojciechu. Rok później podczas przeglądu spektakli w Tuzli – Zemstę  i ponownie Rapsod o Świętym Wojciechu.

 

DLA DZIECI:

Rysem szczególnym repertuaru gnieźnieńskiej sceny jest również niezwykle staranny dobór sztuk dla najmłodszej, dziecięcej publiczności. Reżyserzy tych spektakli sięgają po klasykę baśni europejskiej i polską literaturę dziecięcą by za ich pośrednictwem rozmawiać ze swoją publicznością o problemach istotnych, uniwersalnych, nie stroniąc przy tym od dowcipu i dobrej teatralnej zabawy. Uzupełnieniem tego nurtu działania edukacyjne takie jak Spotkania z aktorami, zwiedzania teatralnych pracowni i zaplecza technicznego sceny, lekcje teatralne, konsultacje warsztatowe, czy konkursy plastyczne.

 

Autor zdjęć: M. Skrzypkowski

Lokalizacja

Galeria

Innowacyjna Gospodarka